Spinsel – Jubelen – Bevatten

Koen blijft jubelen. Hij kan het nog nauwelijks bevatten, maar hij wint hier Olympisch goud op de 1.500 meter. Hij straalt van geluk, wat een feest. Hij werpt nogmaals een blik op het scorebord en ziet dan tot zijn schrik dat de ‘1’ voor zijn naam verandert in een ‘2’. Het spinsel dat de arbitrage heeft geweven, doet hem de das om.

3/1000e komt hij te kort. Alsof zoiets te meten is. Alsof de ander dan beter is. Het is je reinste willekeur. Dit is geen topsport, dit is top geneuzel van mensen die alles in duizenden achter de komma willen reguleren. En de grootse sporter bijt intussen op zijn lip. Wat nu? Hoe kun je uitleggen dat 0,003 seconden over 1.500 meter een verschil is tussen goud en zilver? Dat is een duizendste op de 500 meter.

Maar in het Holland House wordt hij gehuldigd en toegezongen. Als was hij de winnaar: Koen Kanpioen. Het zegt genoeg. De fans begrijpen dat deze race twee winnaars kende. En waarom ook niet? Zoals wel vaker begrijpen de fans de sport beter, dan degenen die de regels bedenken.

En Koen glimlacht voorzichtig, en toont zich een ware kampioen…